Stanisław Sankowski (ur. 8 kwietnia 1909 w Brzeżanach, zm. 22 marca 1993 w Radomsku) – polski historyk i pedagog, badacz historii Radomska i okolic.
Życiorys Pochodził z rodziny o patriotycznych korzeniach – jego pradziad, Wincenty Sankowski z trzema synami walczył w powstaniu styczniowym. Rodzina Stanisława Sankowskiego w wyniku wybuchu I wojny światowej przybyła z Podola do Radomska, gdzie osiedliła się w 1916 roku. W 1927 roku Sankowski zdał maturę w Gimnazjum Męskim Stanisława Niemca i w tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Filozoficzno-Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Jeszcze podczas studiów podjął pracę zawodową, polegającą na uporządkowaniu archiwum radomszczańskiego magistratu. Podczas niej dokonał kilku ciekawych odkryć, m.in. miejskich dokumentów z XVII wieku. Po wybuchu II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej jak dowódca 2 kompanii 25 Pułku Piechoty. Dostał się do niewoli, był jeńcem kilku oflagów. W obozie w Woldenbegu zetknał się z profesorem Karolem Górskim, którą to znajomość wykorzystał później przy pracach nad monografią miast. Po zakończeniu wojny powrócił do Radomska, gdzie zajął się organizacją szkolnictwa i pracą dydaktyczną;