Zgłosił się do służby w kraju. W pierwszym kwartale 1943 roku odbył kurs polskiej szkoły wywiadu (pod kamuflażem Oficerskiego Kursu Doskonalenia Administracji Wojskowej). Po przeszkoleniu w dywersji ze specjalnością w radiotelegrafii został zaprzysiężony 19 października 1943 roku i przerzucony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. Transportu dokonano w nocy z 25 na 26 lipca 1944 roku w ramach operacji „Wildhorn III” („Most III”). Samolot Dakota wylądował na placówce odbiorczej „Motyl” między wsiami Wał-Ruda i Jadowniki Mokre. Cichociemni zostali zabrani przez odbierające jednostki do wsi Kwików, gdzie w domu Jana Walczaka zostali powitani przez kapelę ludową grającą im krakowiaka „Bartoszu! Bartoszu! Hej nie traćwa nadziei”.

Pozostawał w dyspozycji Komendy Głównej AK w Warszawie.

W czasie powstania warszawskiego od 3 sierpnia walczył w Zgrupowaniu Radosław, a od 5 sierpnia służył w Komendzie Warszawskiego AK, gdzie był radiotelegrafistą radiostacji nr 13 zlokalizowanej przy placu Napoleona i w kawiarni „Adria”.

Po upadku powstania był więziony w obozach jenieckich w Sandbostel i w oflagu X C w Lubece. Po uwolnieniu przez wojska angielskie 11 maja 1945 roku zameldował się w Oddziale VI NW w Londynie.