Posiadał przydział w rezerwie do 3 Pułku Piechoty Legionów w Jarosławiu.
W 1934 roku ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wileńskiego, po czym rozpoczął pracę w Centralnej Szkole Policji Państwowej w Mostach Wielkich, gdzie wykładał prawo. Później przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował w Urzędzie Śledczym Komendy Głównej PP w stopniu kolejno aspiranta, podkomisarza i komisarza.
We wrześniu 1939 roku dostał przydział mobilizacyjny na stanowisko zastępcy naczelnika Urzędu Śledczego w Komendzie Wojewódzkiej PP w Warszawie. 21 września przekroczył granicę polsko-węgierską. Był internowany w na Węgrzech. W listopadzie dotarł do Francji, gdzie został skierowany do 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Od marca do czerwca 1940 służył w Legii Oficerskiej w Niort. W czerwcu 1940 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie przydzielono go do służby w 4 dywizjonie, a później w 1 dywizjonie pociągów pancernych. W II połowie 1942 roku pełnił służbę w 1 Kolumnie Samochodów Sanitarnych, następnie był instruktorem w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej i Motorowej. thumb|upright|Tablica upamiętniająca zrzut cichociemnych w Grabowie nad Pilicą Zgłosił się do służby w kraju. Po przeszkoleniu ze specjalnością w dywersji został zaprzysiężony 22 grudnia 1942 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza.