Jan Anioła (ur. 11 kwietnia 1908 we wsi Lasek k. Poznania, zm. 5 października 1997 w Krakowie) – polski inżynier, naukowiec, profesor zajmujący się mechaniką maszyn i urządzeń, rektor Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Odznaczony najwyższym cywilnym odznaczeniem okresu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej – Orderem Budowniczych Polski Ludowej.
Życiorys Urodził się 11 kwietnia 1908 we wsi Lasek k. Poznania (włączona do miasta Luboń). Przeszedł przeszkolenie wojskowe, po którym został mianowany na stopień podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 i 237. lokatą, a na stopień porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1938 i 72. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1934 posiadał przydział w rezerwie do 11. dywizjonu artylerii konnej w Bydgoszczy.
W 1935 roku ukończył studia wyższe na Wydziale Mechanicznym Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig. Do 1938 pracował jako inżynier mechanik przemysłu maszynowego i hutniczego.
W kampanii wrześniowej 1939 walczył na stanowisku oficera obserwacyjnego 5. dywizjonu artylerii konnej. W czasie kampanii francuskiej 1940 walczył na stanowisku oficera obserwacyjnego 2. Warszawskiego pułku artylerii lekkiej, a następnie został internowany w Szwajcarii. W 1945 roku pełnił służbę w 4. Dywizji Piechoty w Wielkiej Brytanii.