Pomimo tych kłopotów w 1875 został gubernatorem najcieplejszej z kolonii australijskich, Queenslandu. Dał się tam poznać jako osoba zaangażowana w kwestie humanitarne, m.in. sposób traktowania Aborygenów i więźniów, ostro potępiał brutalność kolonialnej policji wobec tych grup. W czasie jego kadencji założone miasto Cairns, nazwane na jego cześć. W 1877 został przeniesiony na urząd gubernatora Australii Południowej, ponownie ze względów zdrowotnych. Zrezygnował jednak z tego stanowiska nim nawet zdążył formalnie je objąć.
Emerytura i śmierć Po powrocie do Anglii przeszedł na emeryturę, na której przeżył jeszcze jedenaście lat. Zmarł w londyńskim szpitalu w lipcu 1888, w wieku ok. 60 lat. W akcie zgonu jako jego przyczynę podano bardzo przewlekłe, trwające kilka lat, zapalenie oskrzeli.
Odznaczenia Cairns dwukrotnie otrzymał Order św. Michała i św. Jerzego. Najpierw, w 1874, został jego Kawalerem, zaś w 1887 został awansowany do rangi Rycerza Komandora Orderu, co pozwoliło mu w ostatnich miesiącach życia dopisywać przed nazwiskiem tytuł Sir.
Bibliografia
Kategoria:Gubernatorzy Queenslandu Kategoria:Brytyjscy administratorzy kolonialni Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Urodzeni w 1828 Kategoria:Zarządcy kolonialni Belize i Hondurasu Brytyjskiego Kategoria:Zmarli w 1888