1931), rzeźby brata Raymonda lub motywy, które miał opracowane już wcześniej. W tych latach doprowadził do doskonałości swój styl graficzny, najbardziej znany z jego suchorytów i akwafort. Na początku lat 30. Villon powrócił do malarstwa. Zachęcony przez Gleizesa wziął udział w pracach grupy Abstraction-Création. Namalował wówczas najbardziej liryczne i abstrakcyjne obrazy w całej swojej karierze; odznaczają się one starannymi, matematycznymi proporcjami, pozostającymi w zgodzie z ich bardzo uogólnionymi tytułami: Architektura, 1931), Wesołość (1932) i Przestrzeń (1932; wszystkie w kolekcjach prywatnych). W połowie lat 30. odbył podróż do Prowansji, podczas której zainteresował się pejzażem. Wyrazem tych doświadczeń są obrazy Most w Beaugency (1944, Collection of Mr. and Mrs. Paul Mellon, National Gallery of Art) i Trzy rzędy (1944, Virginia Museum of Fine Arts).
Ilustracje do książek Villon zilustrował lub współpracował przy ilustrowaniu 27 książek, z których tylko dwie, Architectures (wyd. Louis Süe i André Mare, 1921, Paryż) oraz Poésies (wyd. Pierre Corrard, 1937, Paryż) ukazały się przed II wojną światową.