Jednakże w kwalifikacjach Burgess osiągnął identyczny rezultat co Jo Siffert (Lotus 21), okazał się także lepszy od Jo Schlessera (Cooper T51), Heinza Schillera (Porsche 718) i Maurice'a Cailleta (Cegga-Maserati).
Następnym wyścigiem, w którym brał udział Aiden-Cooper, była eliminacja BARC Aintree 200, w której Burgess startował z końca stawki, a w wyścigu przejechał mniej niż połowę dystansu i nie był klasyfikowany. Dwa tygodnie później Burgess w International Trophy zakwalifikował się i ukończył wyścig na ostatnim miejscu, z dziewięcioma okrążeniami straty do zwycięzcy. Następnie Aiden-Jones i Burgess wystawili samochód w wyścigach o mniejszym prestiżu, w tym w Grand Prix Napoli, gdzie Burgess był jednym z dziesięciu kierowców (spośród 17 samochodów obecnych na torze) i ukończył wyścig jako piąty, za dwoma fabrycznymi kierowcami Ferrari (Willym Mairessem i Lorenzo Bandinim), a także Keithem Greene na Gilby i Carlo Abate na trzyletnim Porsche.