Natomiast odcinek koryta Starej Odry od końca Przekopu Szczytnickiego do początku (rozwidlenia) Kanału Miejskiego musiał przy tym ograniczeniu inwestycji pełnić podwójną rolę: kanału żeglugowego jak i kanału przeciwpowodziowego. Wykonanie takiego zakresu robót skutkowało tym, że rzeka Odra na tym odcinku stała się rzeką skanalizowaną. Sam projekt drogi wodnej wykonany został przez Zarząd Regulacji Rzeki Odry. Obejmował nowoczesne jak na ówczesne czasy rozwiązania podobne do tych zastosowanych wcześniej przez Gustawa Aleksandra Eiffela przy projektowaniu Kanału Panamskiego (1880 r.).
Po oddaniu do eksploatacji nowej drogi wodnej omijającej centrum miasta podupadł stary szlak żeglugowy prowadzący przez Śródmiejski Węzeł Wodny. Nowy szlak przystosowany był do eksploatacji barek typu "wrocławka", o ładowności 560t ("Wrocławianka", "Breslauka" o nośności 400 t).