W 1889 jego tytuł uległ zmianie na biskup selengiński. Od 1892 był ordynariuszem eparchii kamczackiej, kurylskiej i błagowieszczeńskiej. Cieszył się znacznym szacunkiem wiernych. W eparchii kamczackiej zainicjował wydawanie pierwszego prawosławnego pisma w regionie – „Kamczatskich jeparchijalnych wiedomosti”. Otworzył dwie nowe szkoły cerkiewno-parafialnej w Błagowieszczeńsku. Zmarł pięć lat po objęciu katedry wskutek przeziębienia, jakiego nabawił się podczas objazdu eparchii. Został pochowany w soborze katedralnym w Błagowieszczeńsku.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1842 Kategoria:Zmarli w 1897 Kategoria:Eparchia irkucka Kategoria:Biskupi kamczaccy Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej