Leonid-Otto Ottowicz Sirelius zwany też Otto Leonidas (ros. Леонид-Отто Оттович Сирелиус; ur. w Petersburgu, dokładna data śmierci nieznana, najprawdopodobniej w 1918/1920 w Piotrogrodzie lub ok. 1930 w Finlandii) – generał piechoty Armii Imperium Rosyjskiego pochodzenia fińskiego. Znany też jako Otto Leonidas Sirelius.
Życiorys Urodził się w szlacheckiej rodzinie pochodzenia fińskiego. Był synem generała majora Otto Arvida Ferdinanda Sireliusa (1818–1892) i Marii Stackelberg (1831–1907). Sireliusowie byli wyznania luterańskiego, a jego bracia także dosłużyli się wysokich stopni oficerskich w rosyjskiej armii. Leonid-Otto swą służbę wojskową rozpoczął 27 sierpnia 1877. W 1879 roku ukończył 1 Pawłowską Szkołę Wojskową, a następnie został przyjęty do gwardii, gdzie służył w elitarnym Lejb-Gwardyjskim Pułku Preobrażeńskim. W 1885 roku został absolwentem Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego, którą ukończył z wynikiem pierwszej kategorii. W tym samym roku oddelegowany został do dyspozycji Wileńskiego Okręgu Wojskowego, a od listopada 1885 do grudnia 1887 roku służył jako adiutant w sztabie 26 Dywizji Piechoty. Przez kolejny rok był przydzielony do Lejb-Gwardyjskiego Fińskiego Pułku, gdzie w ramach szkolenia oficerskiego dowodził batalionem.