Zapora sieciowa – jeden lub wiele systemów (router, serwer proxy lub brama sieciowa) ustanawiających zestaw zasad dostępu ochraniających sieć „wewnętrzną” przed dostępem z sieci „zewnętrznej”. Zaporą sieciową może być zarówno urządzenie fizyczne, jak i oprogramowanie działające na serwerze. Zarówno w pierwszym, jak i drugim przypadku niezbędne są dwa interfejsy sieciowe podłączone do dwóch odrębnych sieci. Jedna z tych sieci powinna być chroniona („wewnętrzna”), a druga ogólne dostępna („zewnętrzna”). Zapora zwykle znajduje się między złączeniami dwóch sieci lub bramką sieciową np. między siecią prywatną a globalną siecią internetową.
Ewolucja rozproszonej zapory sieciowej Konwencjonalne zapory sieciowe opierają się na ograniczeniach topologii sieci i kontrolowaniu możliwych punktów dostępu, a dokładniej zakładają, że wszyscy po jednej stronie zapory są zaufani, a wszyscy inni z drugiej strony są potencjalnie wrogami sieci „wewnętrznej”.