Stefan Urbanowicz (ur. w 1891 w Warszawie, zm. 4 lipca 1940 w Sachsenhausen (KL)) – polski adwokat, urzędnik państwowy, obrońca w procesie brzeskim.
Życiorys Urodził się w 1891 w Warszawie jako syn Józefa i Anieli ze Strumfeldówhttps://poczekalnia.genealodzy.pl/pliki/AP-Warszawa/USCWarszawa_JeszczeNieWAPW/0182_EwReformowane/EwRef_1921MZ/M/028-029.jpg. Gimnazjum Chrzanowskiego ukończył w rodzinnym mieście, zaś studia prawnicze w Moskwie.
Był pracownikiem Biura Komisji Sejmowo-Konstytucyjnej Tymczasowej Rady StanuWłodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 219..
W 1922 był dyrektorem Departamentu Bezpieczeństwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Po zamachu na Prezydenta Gabriela Narutowicza cały departament został zdymisjonowany. Na listę adwokatów wpisał się w 1923 i rozpoczął karierę jako adwokat. 6 września 1930 został członkiem Państwowej Komisji Wyborczej z ramienia Piasta przed wyborami parlamentarnymi w 1930.. Podczas procesu brzeskiego podjął się obrony Władysława Kiernika a także Wincentego Witosa. Od kwietnia 1937 do czerwca 1938 był Dziekanem Warszawskiej Izby Adwokackiej (Rady Adwokackiej). W latach 1937–1938 był też redaktorem naczelnym pisma adwokatury polskiej „Palestry”.