Zmiany zostały jednak zapowiedziane na rok 2011 – zespoły miały zostać rozdzielone na dwie hierarchicznie ułożone siedmiozespołowe grupy wyznaczone według wyników osiągniętych w sezonie 2010.
Czternaście uczestniczących zespołów rywalizowało zatem systemem kołowym w pierwszej fazie w ramach jednej grupy, następnie czołowa czwórka awansowała do półfinałów. Zwycięzca meczu zyskiwał cztery punkty, za remis przysługiwały dwa punkty, porażka nie była punktowana, a zdobycie przynajmniej czterech przyłożeń lub przegrana nie więcej niż siedmioma punktami premiowana była natomiast punktem bonusowym. W przypadku tej samej liczby punktów przy ustalaniu pozycji w grupie brane były pod uwagę kolejno następujące kryteria: wynik bezpośredniego meczu między zainteresowanymi drużynami, lepsza różnica punktów zdobytych i straconych we wszystkich meczach grupowych, wyższa liczba zdobytych przyłożeń, ostatecznie zaś rzut monetą. Terminarz został ogłoszony w połowie marca 2010 roku. Do rozgrywek powróciła możliwość skorzystania z powtórek telewizyjnych, lecz zamiast dedykowanego TMO jego rolę pełnił jeden z sędziów liniowych.
Trzeci triumf z rzędu odnieśli zawodnicy Canterbury.