Broń całkowicie wykonywana była w fabryce kozienickiej, dysponującej wówczas najlepszymi w kraju maszynami oraz narzędziami rusznikarskimi.
Sztucer był karabinem ze zblokowanym zamkiem skałkowym typu francuskiego, uruchamianym esowatym kurkiem oraz spustem z przyśpiesznikiem niemieckiego typu, którego czułość regulowana była śrubką. Ośmiokątna, gwintowana lufa osadzona była, za pomocą sztyftów, w łożu drewnianym zakończonym kolbą, w całości wykonanym z drzewa orzechowego. Drewno to sprowadzano z Wołynia, Podola i Ukrainy, natomiast stal do wykonania elementów metalowych przywożono w sztabach z Końskich, leżących w Staropolskim Okręgu Przemysłowym. Niektóre elementy karabinu wykonane zostały z mosiądzu. Po lewej stronie kolby umieszczony był wystający i wyprofilowany „przykład policzkowy”, a po prawej – wydrążona skrytka na łatki oraz skałki.