Bronisław Bartel (ur. 3 listopada 1887 w Zawierciu, zm. 24 kwietnia 1968 w Poznaniu) – polski malarz.

Życiorys Bronisław Bartel urodził się w Zawierciu. Jego rodzicami byli Herman Bartel, urzędnik pracujący w przemyśle, oraz Salomea z Borgów. Od 1905 do 1910 uczęszczał na Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie zdobywając wykształcenie pod kierunkiem Juliana Fałata, Teodora Axentowicza i Ferdynanda Ruszczyca.

Jego pierwsza samodzielna wystawa prac miała miejsce w 1910 w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1912 zamieszkał w Warszawie, a w 1919 przeniósł się na stałe do Poznania. Pracował tam od 1919 na stanowisku kierownika Drukarni św. Wojciecha. Od 1921 do 1926 w stowarzyszeniu „Świt” pełnił funkcję członka, a następnie członek i prezes grupy artystów wielkopolskich „Plastyka”. Związany był z grupami artystycznymi „Świt” i „Plastyka”. Malował głównie pejzaże utrzymane w ciepłej, stonowanej kolorystyce.

Od 1922 do 1926 był profesorem Państwowej Szkoły Przemysłu Artystycznego w Bydgoszczy, a następnie (do 1939) profesorem malarstwa dekoracyjnego, anatomii i studium aktu w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych w Poznaniu. Od 1946 do 1951 był dyrektorem Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu.

Zmarł 24 kwietnia 1968 w Poznaniu.