Pierwotnie niemal wszystkie pā znajdowały się na wybitnych wzniesieniach, szczególnie na wzgórzach pochodzenia wulkanicznego, przy czym naturalne stoki wzniesień przecinano tarasami. Nieczynne wulkany były najczęstszym miejscem lokalizacji pā na obszarze dzisiejszego Auckland. Pā miały wielorakie przeznaczenie. Te, które poddano szczegółowym badaniom po wojnach maoryskich, jak również ostatnio odkryte, strzegły zapasów wody pitnej, w tym także jej źródeł, żywności − (szczególnie kūmary) − jak i niewielkich poletek uprawianych wewnątrz pā. Badania prowadzone w latach 2002–2004 wykazały, że tylko kilka osób zamieszkiwało pā na stałe, i że iwi zarządzała kilkoma pā jednocześnie, oddając je pod kontrolę hapū (klanu). Poletka wewnątrz pā służyły mieszkańcom głównie jako ogrody warzywne. Atrakcją turystyczną jest dobrze zachowana pā na Mount Eden w Auckland. Jej tradycyjna nazwa to Maungawhau, czyli Góra Drzew Whau. Endemiczne Whau (Entelea) to drzewo lub krzew o lekkim, porównywanym z balsą drewnie, używanym przez Māori do budowy tratew i pływaków sieci zastawnych na ryby.