Infrastruktura nie nadąża za rozwojem winnic. Winogrona są przewożone do przetwórni na duże odległości, także przez Cieśninę Cooka.
Wyspa Północna Northland Northland jest najcieplejszą częścią Nowej Zelandii, w której winorośl sadzili pionierzy: Samuel Marsden i James Busby. Mimo tego region nie odgrywał istotnej roli aż do końca XX wieku. Podstawą upraw są odmiany cabernet sauvignon, merlot i chardonnay. Wysokie opady i wilgotność sprzyjają chorobom grzybowym.
Auckland Region, częściowo ze względów historycznych jest siedzibą licznych przedsiębiorstw winiarskich. Przed odkryciem Wyspy Południowej dla uprawy winorośli połowa nowozelandzkich winnic znajdowała się tutaj.
Zatoka Obfitości i Waikato Winiarnie w tych kojarzonych z hodowlą bydła mlecznego regionach są nieliczne i często korzystają z gron sprowadzanych z innych części Nowej Zelandii.
Gisborne (Poverty Bay) Wyjątkowo żyzne gleby nad rzeką Waipaoa sprzyjają masowej produkcji białego wina pośledniej jakości, niegdyś ze szczepu müller thurgau, później z chardonnay.