Z jego obszaru, za pośrednictwem Kościoła prawosławnego, trafiły one na terytorium ruskie, z którego przeniknęły na pozostałe tereny Słowiańszczyzny wschodniej. Zasięg występowania pereborów w Europie ogranicza się do terenów północnych, wschodnich oraz południowo-wschodnich. Występuje na obszarach państw takich jak Szwecja (wpływy fińskie), Litwa, Łotwa, Polska, Białoruś, Ukraina, Słowacja, Węgry, Rumunia, Bułgaria, państwa byłej Jugosławii, Albania. Spotkać je można u Finów nadwołżańskich, Tatarów kazańskich, Udmurtów (Wotiaków), Wielkorusinów. Nie ma informacji rozszerzających zasięg występowania pereborów na kraje Europy zachodniej. Wśród Słowian wschodnich technika ta była najbardziej rozpowszechniona wśród Białorusinów i południowych Wielkorusinów, na Ukrainie występowała słabiej. Na terenach Polski występowała tam, gdzie zamieszkiwała ludność pochodzenia ruskiego, a więc na terenach wschodniej i północno-wschodniej Polski: północno-wschodnia część województwa lubelskiego, wschodnia część województwa podlaskiego.