W 1552 przeniósł się do Poznania, gdzie rozpoczął praktykę lekarską. Oprócz tego zajmował się także udzielaniem pożyczek w oparciu o własne kapitały. Był właścicielem domu w rynku oraz parceli na przedmieściu Glinki (Rybaki), którą uzyskał od miasta w 1567. Dwa lata później wydał rozprawę O powietrzu morowym, w której wyłożył zasady skutecznego zapobiegania epidemiom, które w jego opinii wybuchały najczęściej w przeludnionych i brudnych dzielnicach miast.
Był wielokrotnie wybierany na burmistrza Poznania, pełnił tę funkcję w latach 1555–1557, 1563, 1565, 1574–1575, a w latach 1569 i 1573 był wójtem. Reprezentował Poznań na sejmie warszawskim 1556/57 oraz na sejmach elekcyjnych w latach 1573 i 1575/76, popierając zgodnie z uzyskanymi rekomendacjami kandydaturę Henryka Walezego oraz Stefana Batorego.
Sławę oraz popularność zyskał jako astrolog, redagując od 1551 prognostyki astrologiczne wydawane w Krakowie, Wrocławiu i Wenecji. W 1571 doradził Świętej Lidze ruszyć na bój w celu uzyskania zwycięstwa świata chrześcijańskiego w wojnie z Turkami, co potwierdził wynik bitwy pod Lepanto.