Gęsiareczka (Die Gänsemagd) – niemiecka baśń ludowa spisana po raz pierwszy przez braci Grimm, wchodząca w skład drugiego tomu ich zbioru Baśni wydanego w 1815 roku (tom 2, nr 89).
Treść Pewna księżniczka została przez swoją matkę, królową, wysłana do sąsiedniego królestwa, gdzie miała poślubić syna tamtejszego króla. Matka dała jej do towarzystwa służącą. Okazało się jednak, że służąca jest krnąbrna, nieposłuszna i lekceważy księżniczkę, która w tej sytuacji sama musiała sobie usługiwać. W trakcie drogi służąca, grożąc księżniczce śmiercią, zmusiła ją, by zamieniły się rolami. Odtąd służąca miała być księżniczką, a księżniczka służącą. Prawdziwa księżniczka obawiając się byłej służącej zgodziła się przysiąc, że nie zdradzi nikomu prawdy. Kiedy dojechali do sąsiedniego królestwa – król i książę powitali z honorami była służącą jako księżniczkę i narzeczoną dla księcia. Fałszywa księżniczka, kazała znaleźć swojej „służącej”, jak przedstawiła prawdziwą księżniczkę, zajęcie – i tak księżniczka została dziewczyną pasącą gęsi. Równocześnie była służąca kazała zabić jej konia, imieniem Falando, gdyż zwierzę to umiało mówić i mogło wyjawić prawdę. Głowę konia przypięto do wielkiej bramy, tak, że prawdziwa księżniczka widziała ją codziennie, kiedy szła pasać gęsi.