Widowisko rozpoczęło się od sekwencji filmowej przedstawiającej 11-letnią Lizę Tiemnikową, która wcielając się w postać dziewczynki o imieniu Lubow (ros. Любовь – miłość) recytowała kolejne litery rosyjskiego alfabetu. Każda z liter była powiązana z multimedialnym obrazem słynnej rosyjskiej postaci, produktu, bądź też obszaru geograficznego ściśle związanego z Rosją. Po zakończeniu recytacji Lubow, trzymająca w ręce sznurek od latawca, została uniesiona w powietrze na znaczną wysokość, co miała w zamyśle twórcy widowiska charakteryzować tytułowy sen. W czasie marzenia sennego, któremu się oddała, poniżej dziewczynki przemieszczało się siedem różnych platform (symbolizujących wyspy), na których umieszczone zostały różne modele, przedstawiające złożoność rosyjskiego krajobrazu. W zamyśle twórców ta część pokazu miała oddać piękno i różnorodność Rosji.