Budynek został spalony i zdewastowany w 1812, jednak już w 1814 przystąpiono do jego odbudowy. W latach 1815–1817 miały miejsce powtórne konsekracje wszystkich ołtarzy. W 1836 cerkiew ponownie wyremontowano, zaś w 1849 otoczono kamiennym murem z efektowną bramą wjazdową, którą w 1891 połączono z przedsionkiem świątyni, przekształcając ją w główny portal obiektu. W ostatniej dekadzie XIX w. A. Warłamow wykonał w obiekcie nowe freski. Wszystkie te prace były fundowane przez miejscowych wiernych, w tym kupieckie rodziny Jewdokimowów i Finogienowów. Na początku XX w. w świątyni pracował utalentowany dzwonnik Konstantin Saradżew.
W kwietniu 1922 w ramach konfiskaty majątku ruchomego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego parafii odebrana została znaczna część wyposażenia: naczynia liturgiczne, ryzy (koszulki) z ikon, krzyże. Cerkiew pozostawała czynna jeszcze przez jedenaście lat, po czym została zamknięta. Jej wyposażenie uległo zniszczeniu. W kolejnych dziesięcioleciach budynek pełnił różne funkcje świeckie;