W powstaniu warszawskim służył jako oficer ordynansowy i adiutant bojowy dowódcy Zgrupowania Róg, mjra Stanisława Błaszczaka, w rejonie od Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych wzdłuż wybrzeża do pl. Zamkowego i ul. Miodowej, broniąc wschodniego odcinka Starego Miasta. 24 sierpnia został odznaczony Krzyżem Walecznych. Od 2 września był zastępcą dowódcy kompanii w Śródmieściu i na Powiślu. Od 20 września walczył jako adiutant dowódcy 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej AK, Stanisława Błaszczaka.
Po upadku powstania, od 5 października przebywał w niewoli niemieckiej, został osadzony w Stalagu XI B Fallingbostel, Stalagu XI C Bergen-Belsen, Oflagu II B Groß-Rosen, Stamlager X B Sandbostel i Oflagu X C Lubeka. Został uwolniony 2 maja 1945 przez żołnierzy brytyjskiej 11 Dywizji Pancernej.
11 maja 1945 roku zameldował się w Oddziale VI (Specjalnym) Sztabu Naczelnego Wodza. 11 czerwca podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Oksfordzkim. Po rezygnacji ze studiów został przydzielony jako oficer wywiadu, od 18 marca 1946 roku był adiutantem 24 Pułku Ułanów 1 Dywizji Pancernej I Korpusu Polskiego. Od 11 maja 1947 roku służył w kontrwywiadzie, od 25 czerwca 1947 roku w Emden (Niemcy). Od 6 stycznia 1949 roku do 30 września 1949 roku służył w PKPR.