Gwidon z Montpellier (ur. ok. 1160 we Francji, zm. 1208 w Rzymie) – francuski duchakNie należy mylić duchaków z duchaczami., założyciel Zakonu Ducha Świętego w Montpellier, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życie i działalność Według nowożytnej tradycji miał pochodzić z książęcej rodziny Guillemów, w posiadaniu której przez dwa wieki było miasto Montpellier. Znane źródła nie pozwalają potwierdzić tego przekazu.
Około 1190 Gwidon poświęcił się służbie ubogim i potrzebującym, zakładając na przedmieściach Montpellier średniowieczny szpital dla ubogich i potrzebujących, któremu nadał wezwanie Ducha Świętego. Był to pierwszy Dom Ducha Świętego, mający dać schronienie i pociechę pielgrzymom, chorym, biednym, a także samotnym matkom i porzuconym niemowlętom, jak również wszystkim pragnącym nawrócić się i przemienić własne życie. Wiele osób poszło za przykładem Gwidona i podjęło służbę miłości miłosiernej.
Dla realizacji rozpoczętego dzieła Gwidon założył wspólnotę zakonną – Zakon Ducha Świętego – dla której zredagował pierwszą regułę (Institutiones). Członkami wspólnoty byli tak bracia, jak i siostry.