Benedictia fragilis – gatunek dużego ślimaka słodkowodnego z rodziny Lithoglyphidae; jest jednym z 11 żyjących gatunków w rodzaju Benedictia W. Dybowski, 1875, endemit znany tylko z jeziora Bajkał.

Etymologia nazwy Opisany w 1875 roku przez Władysława Dybowskiego, na podstawie okazów zebranych przez jego brata, Benedykta Dybowskiego. Lektotyp: Instytut Zoologiczny Rosyjskiej Akademii Nauk, St.-Petersburg. Nazwa rodzaju upamiętnia Benedykta Dybowskiego, wybitnego polskiego przyrodnika i badacza Syberii; epitet gatunkowy (fragilis – łac.) oznacza ‘kruchy, łamliwy’Kumaniecki, K. 1975. Słownik łacińsko-polski. PWN, Warszawa, s. 545.

Cechy morfologiczne Muszla wybitnie cienkościenna, bardzo krucha, jajowato-stożkowata, o barwie od żółtawo-białej (osobniki głębokowodne) do brunatnej (osobniki żyjące płycej)Kozhov, M.M. 1951. K morfologii i istorii baikal´skikh endemichnikh mollyuskov sem. Baicaliidae Gastropoda, Prosobranchia.Trudy Baikalskoy Limnol. Stantsii. 13: 93–119. [Po rosyjsku].Sitnikova T.Ya. 1995. Guide to recent molluscs of Northern Eurasia. 5. Gastropods of the family Benedictiidae from Lake Baikal. Ruthenica 5: 77–90. Skręty narastające równomiernie, mocno wysklepione, powierzchnia delikatnie młotkowana, linie przyrostu słabo zaznaczone, mikrorzeźba w postaci niewielkich dołeczków. Szew głęboki.