Organizował i szkolił patrole dywersyjne, prowadził działania dywersyjne na szlakach komunikacyjnych Inspektoratu, produkował materiały wybuchowe i miny. Od maja 1944 roku dowodził specjalną kompanią szturmową w VII batalionie 77 pułku piechoty AK. Dowódcą tego batalionu był Jan Piwnik „Ponury”. Brał udział w operacji „Ostra Brama”. Po walkach o Wilno wrócił na teren Inspektoratu. W maju 1945 roku jako repatriant przeniósł się do Górska, potem mieszkał w Szczecinie i Krakowie, gdzie w latach 1946–1952 studiował na AGH, uzyskując tytuł inżyniera mechanika i magistra nauk technicznych. Od lat 60. mieszkał w Bydgoszczy.

Pracował w: Oddziale Mechanicznym Zarządu Trakcji PKP w Szczecinie jako inżynier techniczny (1945–1951), Zakładzie Wiodącym Kombinatu Wyrobów Nożowniczych i Nakryć Stołowych „Gerlach” jako główny mechanik, Bydgoskich Zakładach Przemysłu Gumowego „Stomil” w Bydgoszczy jako główny mechanik i od 1963 roku w Dziale Produkcji Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Bydgoszczy na stanowiskach: starszego inżyniera, kierownika oddziału produkcji, specjalisty planowania i kierownika zespołu. W 1978 roku przeszedł na emeryturę.

Po śmierci został pochowany na cmentarzu św.