Tadeusz Adam Stanisław Słotołowicz (ur. 19 grudnia 1900 w Sanoku, zm. wiosna 1940 w Katyniu) – prawnik, sędzia, porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 19 grudnia 1900 w Sanoku jako syn Stanisława Słotołowicza (ur. 1872, koncepista agrarny, kapitan c.k. armii, auskultant sądowy, sekretarz, radca i sędzia powiatowy przy C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku) i Stefanii Kamili z domu Świerczyńskiej (1880-1953, córka Ludwika Świerczyńskiego, sekretarza magistratu w Sanoku). Był bratem Stanisławy (ur. 1903, nauczycielka), Kazimierza (ur. 1905).
Tadeusz Słotołowicz od 1911 uczęszczał do C. K. Gimnazjum Męskiego w Sanoku. W styczniu 1919 ochotniczo zgłosił się do 3 batalionu Strzelców Sanockich, w szeregach którego uczestniczył w trzech wyprawach podczas wojny polsko-ukraińskiej. W tym samym roku, 15 lutego 1919 z wyróżnieniem zdał egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum w Sanoku. Przy 3 batalionie ukończył Szkołę Podoficerską Piechoty, następnie skierowany do żandarmerii we Lwowie, od 16 czerwca do 9 lipca 1919 odbył III kurs polskiej rachunkowości. W późniejszym czasie otrzymał przydział do Okręgowego Dowództwa Żandarmerii we Lwowie, następnie w 1920 służył w 8 dywizjonie żandarmerii w Inowrocławiu i Grudziądzu.