Erminio Roncari OFM (ur. 11 września 1925 w Crespadoro, zm. 1 listopada 1980) – włoski franciszkanin, kapłan, były Kustosz Ziemi Świętej.
Życiorys Erminio Roncari urodził się 11 września 1925 w Crespadoro w prowincji Vicenza, w rodzinie Ferruccio i Marii zd. Franchetti. Po ukończeniu w 1942 Misyjnego Kolegium Serafickiego (gimnazjum) w Chiampo i Weronie, wstąpił do nowicjatu Prowincji weneckiej św. Antoniego Padewskiego Zakonu Braci Mniejszych na wyspie San Francesco del Deserto. Po złożeniu pierwszej profesji zakonnej uczęszczał do zakonnej szkoły średniej, najpierw w Cormòns w prowincji Gorycja, a następnie w Monselice w prowincji Padwy. Pierwsze dwa lata studiów przygotowujących bezpośrednio do przyjęcia święceń kapłańskich odbył w Wenecji i Motta di Livenza w prowincji Treviso. Śluby wieczyste złożył w 1947, po czym wysłany został do zakonnego seminarium duchownego w Betlejem w Palestynie. Święcenia kapłańskie przyjął w lipcu 1949.