Alfonso Calabrese OFM (ur. 21 września 1917 w Ferentino, zm. 9 sierpnia 1974 w Rzymie) – włoski franciszkanin, kapłan, były Kustosz Ziemi Świętej.
Życiorys Alfonso Calabrese urodził się 21 września 1917 w Ferentino w prowincji Frosinone. Naukę na poziomie gimnazjalnym odbył w kolegiach zakonnych w Neapolu i Emmaus-El Qubeibeh w Palestynie. Do nowicjatu Kustodii Ziemi Świętej wstąpił 14 września 1935 w Nazarecie. Po złożeniu profesji czasowej kontynuował naukę w szkole zakonnej w Betlejem, następnie rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne. Z powodu ciężkiej postaci cukrzycy studia musiał dokończyć we Włoszech. Święcenia kapłańskie przyjął w Cori 28 czerwca 1942. Nie mogąc podjąć jakiejkolwiek działalności duszpasterskiej na Bliskim Wschodzie, od święceń przebywał w Mediolanie. Założył w 1951 w Mediolanie Centrum Propagandy i Druku (wł. Centro Propaganda e Stampa). Centrum współpracowało z włoskimi komisariatami Ziemi Świętej. O. Calabrese został wybrany na Kustosza Ziemi Świętej przez definitorium generalne Zakonu Braci Mniejszych 6 lipca 1968. Z powodów zdrowotnych nigdy jednak nie dotarł do Jerozolimy i formalnie nie objął urzędu. Jako następcę o.