María Martínez de Puga – obraz olejny wykonany przez hiszpańskiego malarza Francisca Goyę (1746–1828). Obecnie należy do zbiorów Frick Collection w Nowym Jorku.
Okoliczności powstania Po zakończeniu hiszpańskiej wojny niepodległościowej toczonej przeciwko Napoleonowi i przywróceniu monarchii absolutnej, w Hiszpanii zapanował terror i prześladowania liberałów, zwolenników konstytucji i popierających Francuzów (tzw. afrancesados – sfrancuziałych), z którymi sympatyzował Goya. Obawiając się konfiskaty majątku i poważniejszych represji Goya rozważał emigrację. Pierwsze miesiące 1824 roku spędził ukrywając się w domu swojego przyjaciela jezuity José Duaso y Latre. W tym samym roku król Ferdynand VII ogłosił powszechną amnestię, a Goya otrzymał pozwolenie na wyjazd do Francji. Latem 1824 wyjechał do Bordeaux, miasta skupiającego hiszpańską burżuazję na emigracji.
Portret Marii Martínez de Pugi powstał na początku 1824 jako jeden z ostatnich obrazów namalowanych przed emigracją malarza. Portretowana była prawdopodobnie krewną Dionisia Antonia Pugi, którego podpis (w charakterze świadka) pojawia się w dokumencie potwierdzającym utrzymanie pensji nadwornego malarza w czasie nieobecności Goi na dworze.