Jan Bythner (Bytner, Bitner) (ur. w 1602 w Głębowicach, zm. 2 lutego 1675 w Lesznie) – pisarz religijny, senior Jednoty Braci Czeskich.

Życiorys Jan Bythner urodził się w Głębowicach (Sandomierskie)Wg J. Bazydło, Bythner, Buttner, Bithner, Bittner, Jan, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 2, Lublin 1976, kol. 1256 chodzi o miejscowość koło Wadowic., a jego ojcem był Bartłomiej Bythner, senior małopolskiego kościoła ewangelickiego reformowanego. Jego bratem był Wiktoryn Bythner.

Wykształcenie zdobył w gimnazjum w Toruniu. Około 1620 został członkiem Jednoty, a w 1627 stał się ministrem zboru w Mielęcinie. Delegat Jednoty na konwokacje generalne, które odbywały się w Orli w 1633, a w roku następnym we Włodawie, na których dokonano zjednoczenia braci czeskich z małopolskimi kalwinami. W 1639 był ministrem w Woli Tłomakowej, a w 1640 proboszcz iwanowicki pozwał Bythnera do sądu o to, że bezprawne udzielał sakramentów na terenie swojej parafii. Wówczas Bythner przeniósł się do zboru w Dębnicy. Obrano go seniorem w kwietniu 1644 i w tym samym roku wyjeżdżał do Orli na konwokację podczas której rokowano o zjednoczenie się z kalwinami litewskimi. Jako przewodniczący delegacji ewangelików reformowanych, w 1645 uczestniczył w toruńskim Colloquium Charitativum.