Drzewa o wysokich pniach są zwykle gorzej przygotowane do zimy, łatwiej nadmarzają i ulegają zgorzeli. zewnętrzne; klimat zwiększają mrozoodporność roślin – ciepła i umiarkowanie wilgotna wiosna, słoneczne i przeciętnie wilgotne lato oraz słoneczna dość sucha jesień. zmniejszają mrozoodporność roślin – suche lato i wilgotna ciepła jesień. mikroklimat im bardziej skrajny tym mniej odpowiedni dla uprawy roślin. rzeźba terenu – sadów nie zakłada się w zamkniętych dolinach (mrozowiska) oraz na pogórzach, zboczach północno-wschodnich. Obszary leżące powyżej 450 m n.p.m. nie będą odpowiednie dla lokowania sadów. jakość gleby – gleby lżejsze, przewiewne, jasno zabarwione, o większej zawartości próchnicy i uregulowanych stosunkach wodnych lepiej się nadają pod sady. pogoda w okresie zimy: opady, temperatura, pokrywa śnieżna, dobowa amplituda temperatura, stosowanie różnego rodzaju osłon, zasłony dymnej nawożenie. Wrażliwe na wymarzanie są rośliny warzywne. Odpornością na wymarzanie wykazuje np. kminek zwyczajny, nieodpornością np. kłosówka wełnista.
Zobacz też uszkodzenia mrozowe roślin zadrzewienia śródpolne przymrozki strefy mrozoodporności
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia Ochrony Roślin, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne – Warszawa: 1963, s. 826
Kategoria:Ekologia roślin Kategoria:Ogrodnictwo