Edward Kilarski (ur. 24 września 1902 w Brzozowie, zm. prawdop. 2 lub 3 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski nauczyciel, działacz społeczny, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys thumb|left|200px|Edward Kilarski Urodził się jako syn Wawrzyńca i Józefy, z domu Barańskiej. W rodzinnym Brzozowie uczęszczał do szkoły ludowej i przez trzy lata do gimnazjum państwowego.
U kresu I wojny światowej w czasie odzyskania przez Polskę niepodległości w listopadzie 1918 jako gimnazjalista-ochotnik wstąpił do Milicji Ludowej. Po kilku miesiącach kontynuował naukę szkolną. Podczas trwania wojny polsko-bolszewickiej ponownie ochotniczo zgłosił się do armii 15 lipca 1920 w Przemyślu, został wysłany na front i walczył w szeregach 5 kompanii 52 pułku piechoty Strzelców Kresowych do 1 grudnia 1920. Po powrocie z wojny i późniejszym zdemobilizowaniu oraz zwolnieniu z wojska, wobec niekorzystnych warunków ekonomicznych, wyjechał w rejon powiatu słonimskiego w ówczesnym województwie nowogródzkim II Rzeczypospolitej. Od 1 grudnia 1922 był nauczycielem w mieście Zdzięcioł. W 1925 zdał egzaminy do wykonywania tego zawodu, a w 1928 ukończył Państwowy Wyższy Kurs Nauczycielski przy Państwowym Instytucie Robót Ręcznych w Warszawie. Jego polem zainteresowań była szeroko rozumiana technika, ponadto amatorsko malował.