Gruzińskie Narodowe Centrum Rękopisów (gruz. საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი) – instytucja naukowa zajmująca się konserwacją i badaniem rękopisów. Po powstaniu w 1958 roku w Tbilisi Centrum nosiło nazwę Instytut Rękopisów i podlegało Gruzińskiej Narodowej Akademii Nauk. Od 2006 jest jednostką samodzielną podlegającą Ministerstwu Edukacji i Nauki. Jego dyrektorem, od maja 2015, jest Zaza Abashidze.
Historia 30 czerwca 1958 roku dekretem Prezydium Akademii Nauk Gruzińskiej SRR został powołany Instytut, który przejął zbiory Wydziału Rękopisów Gruzińskiego Muzeum Państwowego (obecnie Narodowego). W 1956 roku przeprowadził się on do własnego budynku. W latach 1962–2006 nosił imię Korneli Kekelidze. W 2006 roku Instytut został wyodrębniony Gruzińskiej Narodowej Akademii Nauk, a w 2007 roku przekształcony w Narodowe Centrum Rękopisów. Podlega Ministerstwu Edukacji i Nauki. Od 2015 roku nosi ono nazwę Gruzińskie Narodowe Centrum Rękopisów im. Korneli Kekelidze. thumb|Restauracja uszkodzonych rękopisów Przechowywane są tu kolekcje rękopisów oraz dokumentów w języku ormiańskim, greckim, perskim, arabskim, azerskim, hebrajskim, syryjskim, tureckim, rosyjskim i innych językach. Najliczniejszą grupę stanowią rękopisy gruzińskie. Pochodzą z wieków V-XIX i przechowywane są w czterech kolekcjach: A, H, Q oraz S.