Ponieważ góra była celem nieustannych ataków Templariuszy, muzułmanie zniszczyli w 1229 fortyfikacje i opuścili twierdzę. W 1241 do klasztoru powrócili chrześcijańscy mnisi. Decyzją papieża Aleksandra IV, w 1255 klasztor przypadł joannitom. Mieli oni zwyczaj przekształcania klasztorów i szczytów gór w obronne twierdze, jednak najwyraźniej zajęli tylko istniejące budynki klasztoru, nie odbudowując fortyfikacji. W 1263 górę zajął sułtan Bajbars, który nakazał całkowicie zniszczyć wszystkie zabudowania klasztorne. W 1517 Palestyna przeszła pod panowanie osmańskie. Za zgodą władz osmańskich w 1631 na górze Tabor powstał klasztor franciszkański, który w latach 1921–1924 rozbudowano w Bazylikę Przemienienia Pańskiego. W 1862 prawosławni w jego sąsiedztwie wybudowali klasztor oraz cerkiew proroka Eliasza.
Otoczenie klasztoru Teren klasztoru jest otoczony wysokim kamiennym murem. Na północny zachód od monasteru znajduje się jaskinia Melchizedeka. Tradycja chrześcijańska uważa, że właśnie tutaj doszło do spotkania patriarchy Abrahama z MelchizedekiemZobacz: Księga Rodzaju 14,18: „Melchizedek zaś, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a [ponieważ] był on kapłanem Boga Najwyższego”. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.. Jaskinia była miejscem pielgrzymek w Średniowieczu.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Klasztory prawosławne w Izraelu Kategoria:Monastery Prawosławnego Patriarchatu Jerozolimy