Jerzy Antoni Ignacy Herniczek (ur. 17 stycznia 1894 w Zakrzewie, zginął na Pradze we wrześniu 1939) – polski dziennikarz, działacz społeczno-polityczny.
Życiorys Urodził się w rodzinie właściciela ziemskiego JanaPrzejawiał on zacięcie literackie - na początku XX w. opublikował utwór wierszowany, J. Herniczek, Za winy ojców: obrazek dramatyczny w jednym akcie wierszem napisany, Radom 1903. i Zofii z domu JelecWg aktu małżeńskiego siostry Jerzego - Marii, ojciec miał trzy imiona: Jan Ignacy Konstanty [dostęp: 13 VI 2017 r.]. Posiadał średnie wykształcenie. Wyjechał z Lublina w listopadzie 1919 i po przyjeździe do Poznania zajął się pracą dziennikarską w redakcji „Kuriera Poznańskiego” w którym był na początku swojej pracy kierownikiem działu sportowego i wiadomości potocznych, a w późniejszym okresie kierował działem spraw politycznych. W 1922 opublikował w „Orędowniku” recenzje teatralne. Był jednym z najbardziej płodnych recenzentów w Poznaniu. W Wielkopolsce udzielał się w polityce od 1926. Wchodził w skład poznańskiego Komitetu Wojewódzkiego Organizacji Obrony Państwa, którą wymierzono przeciwko zamachowi majowemu Piłsudskiego. Organizował Obozu Wielkiej Polski w województwie poznańskim.