Frank Dow Merrill (ur. 4 grudnia 1903 w Hopkinton, zm. 11 grudnia 1955 w Fernandina Beach) – amerykański oficer, generał-major United States Army najlepiej znany jako dowódca Oddziału Wydzielonego 5307, czyli „Maruderów Merrilla”, walczących w Birmie w czasie II wojny światowej. „Maruderzy Merrilla” podlegali dowódcy Północnego Teatru Działań (NCAC), generałowi Josephowi Stilwellowi. Była to jednostka sił specjalnych sformowana na wzór brytyjskiej formacji Czindytów operującej na dalekich tyłach wojsk japońskich.
Początki kariery Merrill wychowywał się w domu rodzinnym w Amesbury w stanie Massachusetts i tam też ukończył szkołę średnią. Wstąpił do U.S. Army w roku 1922 i dosłużył się stopnia sierżanta nim zapisał się do United States Military Academy w West Point, którą ukończył w 1929 roku. Merrill zdobył także bakalaureat z inżynierii wojskowej w Massachusetts Institute of Technology w roku 1932. Sześć lat później został attaché wojskowyw w Tokio, co dało nu okazję by studiować język japoński. W roku 1941 został oficerem wywiadu w sztabie generała Douglasa MacArthura na Filipinach. Merrill był z misją służbową w Rangunie, stolicy Birmy, gdy doszło do japońskiego ataku na Pearl Harbor, co skłoniło go by pozostać w Birmie.