Włodzimierz Dżugan (ur. 14 stycznia 1910 w Posadzie Olchowskiej, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski urzędnik, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 14 stycznia 1910 w Posadzie Olchowskiej w rodzinie wyznania greckokatolickiego Grzegorza (kowal)Historyk Andrzej Brygidyn wskazał, iż był synem Jerzego. i Tekli. Miał brata Michała (1914-1996). Kształcił się w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii, gdzie w 1928 ukończył VI klasę.
Pracował jako urzędnik, był zatrudniony w Urzędzie Miejskim we Lwowie. Został awansowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935. Został przydzielony do 52 pułku piechoty, stacjonującym w garnizonie Złoczów.
W sierpniu 1939, wobec zagrożenia konfliktem, został zmobilizowany w macierzystym 52 pułku piechoty (po wybuchu II wojny światowej w czasie wojny obronnej 1939 jednostka wchodziła w skład 12 Dywizja Piechoty walczącej w Armii „Prusy”). Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów i był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku (w tym czasie przysłał trzy listy: z 29 listopada 1939, 19 stycznia i 11 lutego 1940).