300px|thumb|Zamek książęcy w Bernburgu. thumb|Wappen Księstwo Anhaltu-Bernburga (niem. Fürstentum Anhalt-Bernburg, od 1803 Herzogtum Anhalt-Bernburg) – księstwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego powstałe w wyniku podziału ziem księstwa dynastii askańskiej. Stolicą księstwa było miasto Bernburg. W latach 1806–1813 kraj Związku Reńskiego. W latach 1815–1863 państwo Związku Niemieckiego.
Historia Po raz pierwszy księstwo powstało w 1252 roku, kiedy księstwo Anhalt-Zerbst rozdzielono pomiędzy synów Henryka I na księstwa Anhaltu-Aschersleben, Anhaltu-Bernburga i Anhaltu-Zerbst. Księstwo przestało istnieć jednak już w 1561, kiedy zostało połączone z księstwem Anhalt-Zerbst. Druga kreacja księstw miała miejsce w 1603 w wyniku kolejnego podziału księstwa Anhaltu-Zerbst, między synów księcia Joachima Ernesta na księstwa: Anhalt-Dessau, Anhalt-Köthen, Anhalt-Plötzkau, Anhalt-Bernburg i Anhalt-Zerbst. Drugi syn Joachima Ernesta, książę Christian I zamieszkania w Bernburg. Młodszy syn Christiana I Fryderyk ustanowił odrębne księstwo Anhalt-Harzgerode w 1635 r., które istniało aż do 1709. Książę Anhaltu-Bernburga Wiktor Amadeusz odziedziczył Anhalt-Plötzkau w 1665.