Dos guitarras flamencas en stereo (Dwóch gitarzystów flamenco w stereo) – pierwszy z trzech kolaboracyjnych albumów duetu Paco de Lucía i Ricardo Modrego.
De Lucía i Modrego spotkali się podczas pracy z José Greco, impresario i tancerzem flamenco. Podczas światowego tournée skomponowali oni większość materiału na LP. Kiedy ostatecznie wrócili do Madrytu, zaczęli namawiać lokalne wytwórnie płytowe do współpracy, ale bez sukcesu. Okazało się jednak, że ojciec Modrego zna Ricardo Fernándeza de la Torre pracującego w Philips Music doszło do kolaboracji.
Niestety nie byli w stanie sobie zapewnić czasu w studiu nagraniowym i byli zmuszeni do nagrywania w gorszych warunkach w domu Ricardo, ale odrzucili ten materiał. Sześć godzin po pozbyciu się taśmy muzycy otrzymali telefon by przyjść następnego dnia (11 lutego 1964) i podpisać dwuletnią umowę współpracy, która otworzyła drzwi do wielkiej kariery Paco.
Rejestrowanie materiału trwało dwa dni, sześć utworów na dobę, i jedynie na dwóch ścieżkach.