Angelico Lazzeri OFM (ur. 7 kwietnia 1906 w Bibbienie, zm. 7 stycznia 1998 w Fiesole) – włoski franciszkanin, kapłan, Kustosz Ziemi Świętej w latach 1955-1957, wikariusz generalny zakonu (1967-1973).
Życiorys Angelico Lazzeri urodził się 7 kwietnia 1906 w Bibbienie w prowincji Arezzo, w rodzinie Angelo i Margherity zd. Micheli. W 1919 wstąpił do Kolegium Serafickiego w Giaccherino. Nowicjat rozpoczął 23 sierpnia 1921 w Fucecchio w toskańskiej Prowincji Stygmatów św. Franciszka Zakonu Braci Mniejszych. Tam też złożył pierwsze śluby zakonne 24 sierpnia 1922. Studia filozoficzno-teologiczne, przygotowujące do przyjęcia sakramentu kapłaństwa, odbył kolejno w Lukkce, Sienie i w Colleviti. Został wyświęcony 28 lipca 1929. W latach 1929–1932 studiował teologię na rzymskim Antonianum, otrzymując tytuł lektora generalnego teologii. Następnie wykładał w Sienie teologię dogmatyczną i patrologię. Pracował też w duszpasterstwie parafialnym. W 1949 mianowano go ministrem prowincjalnym. Urząd ten pełnił do 1952. W międzyczasie wizytował w imieniu generała zakonu Kustodię Górnego Egiptu w 1950.