Stanisław Florian Hroboni (ur. 4 maja 1902 w Stryju, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski inżynier mechanik, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

thumb|Grobowiec rodzinny Hrobonich thumb|Upamiętnienie na Mauzoleum w Sanoku thumb|Kamień przy Dębie Pamięci honorującym Stanisława Hroboniego w Sanoku Życiorys Urodził się 4 maja 1902 w Stryju jako syn Jana (1872-1937, prawnik, sędzia) i Felicji z domu Marek (zm. 1952). Miał brata Tadeusza (1905–1986, lekarz-chirurg, powstaniec warszawski), siostrę Zofię (zm. w 1917 w wieku 9 lat). Wraz z rodziną mieszkał w Sanoku przy ulicy Jana III Sobieskiego nr 207 (pod tym samym adresem zamieszkiwała rodzina Zygfryda Gölisa).

21 czerwca 1921 zdał egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum w Sanoku (w jego klasie byli Józef Lubowiecki, Józef Skoczyński, Józef Stachowicz). Podczas nauki szkolnej był ochotnikiem Wojska Polskiego w wojnie polsko-bolszewickiej. Był harcerzem sanockiego hufca, drużynowym I Drużyny im. hetmana Stanisława Żółkiewskiego w Sanoku (jego następcą na tym stanowisku był jego brat Tadeusz). Został absolwentem Politechniki Lwowskiej z tytułem inżyniera mechanika. Podczas studiów należał do Akademickiego Koła Sanoczan we Lwowie (należeli do niego także m.in.