z racji zamieszkiwania obrzeży pustyń głównym źródłem wody jest ocean. Jako pierwszy gruczoły solne u tego gatunku opisał Raymond E. Paynter po zbadaniu dwóch samic złapanych na plaży León Dormido, około 85 km na południe od Limy. Ich gruczoły solne umieszczone były pod oczami, każdy miał długość około 18 mm, maksymalną szerokość 1,3 mm i grubość 0,3 mm. Były podobne rozmiarami, co u podobnego wielkością pluszcza (Cinclus cinclus).
Zachowanie Pieśń trzęsiogona ciemnego stanowi długi trel. Pożywienie stanowią bezkręgowce, w tym robaki, kraby, mięczaki, jeżowce i ślimaki, oraz małe ryby. Żeruje zwykle pojedynczo lub parami, niekiedy przyłączając się do stad siewkowców. Swoim zachowaniem przypomina brzegowca (Aphriza virgata), omijając fale i szukając pożywienia wzdłuż kamieni i w piasku oraz w naniesionym przez morze materiale. Jednym z głównych składników jego diety są polimorficzne ślimaki Scurria variabilis;