W przededniu II wojny światowej oficer (dowódca 9 baterii) 55 pułku artylerii lekkiej. W kampanii wrześniowej 1939 brał udział w bitwie pod Kockiem jako oficer ogniowy i zwiadowczy w Samodzielnej Grupie Operacyjnej „Polesie” (był dwukrotnie ranny). Po kapitulacji był jeńcem Oflagu II C Woldenberg (nr obozowy 1854/II B)Andrzej Pazda, Lista jeńców Oflagu II C Woldenberg [w:] Oflag II C Woldenberg – to brzmi jak tajemnica, Pr. zbior. red. W. Dembek, Stowarzyszenie Woldenberczyków; Urząd Miejski w Dobiegniewie, 2017, ss. 261. .. Podczas ewakuacji obozu 24 stycznia 1945 uciekł i przedostał się do Krakowa.
W kwietniu 1945 wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego. Pełnił szereg funkcji sztabowych, w szkolnictwie wojskowym, w tym w Centralnej Szkole Oficerów Polityczno-Wychowawczych i Akademii Sztabu Generalnego WP. Służył również w Gabinecie Ministra Obrony Narodowej marszałka Polski Mariana Spychalskiego, a następnie na stanowisku szefa Gabinetu Wojskowego przewodniczącego Rady Państwa PRL.