Stanisław Jarocki (ur. 10 listopada 1887 we Lwowie, zm. 8 października 1966 w Puszczykówku k. Poznania) – malarz, scenograf.
Życiorys thumb|Grób rodziny Jarockich (na pierwszym planie) na cmentarzu w Puszczykowie Stanisław Jarocki urodził się we Lwowie, a jego rodzicami byli Teofil Jarocki oraz Sabina z domu Ostrowska. Po ukończeniu 6 klas gimnazjum uzupełniał swoje wykształcenie studiując we Lwowie w Państwowej Szkole Przemysłu i Malarstwa Dekoracyjnego pod kierunkiem J. Bałły, W. Krycińskiego, S. Reychana i W. Rybkowskiego. Po ukończeniu szkoły w 1908 wyjechał dalej studiować we Francji, Włoszech, w Niemczech i Wiedniu. Po powrocie do Lwowa zajął się malarstwem dekoracyjnym. W kościołach i cerkwiach między innymi we Lwowie, Stryju oraz Drohobyczu wykonywał polichromie. Od 1913 do 1914 razem ze swym nauczycielem J. Bałłą w Sofii w słynnej cerkwi Bojana pracował przy konserwacji i rekonstrukcji zabytkowych fresków. Równocześnie zajął się scenografią. We Lwowie wykonał swoje pierwsze pracePrace nadzorowali dekoratorzy S. Jasieński i F. Wygrzywalski z tego zakresu. Dekorator opery w Odessie po wybuchu I wojny światowej, a później dekorator teatru dramatycznego w Charkowie i wykonawca polichromii kościoła katolickiego. Po powrocie do kraju od 1919 do 1921 pracował w Warszawie jako scenograf.