Środowisko Zasiedla półwilgotne lub wilgotne górskie lasy na wysokości 800–1300 m n.p.m., niekiedy w zimie schodzi do 600 m n.p.m. Zamieszkiwane przez ostrogonka dużego lasy zdominowane są przez paprocie drzewiaste z gatunku Dicksonia externa oraz Blechnum cycadifolium i drzewa Drimys confertifolia (endemiczne dla archipelagu), nie przekraczające wysokości 5 m. W podszycie przeważa paproć Lophosoria quadripinnata, powyżej 1100 m n.p.m. dorastająca do 1–1,5 m wysokości. Często spotykany wzdłuż strumieni.
Morfologia Długość ciała wynosi 14–15 cm. Skrzydło mierzy 64,8±2,81 mm, dziób 15,3±0,59 mm. Czoło białawe z wąskimi, rudymi kreskami. Wierzch głowy szarobrązowy. Płowobrązowa brew jest mało widoczna. Wierzch ciała brązowy, matowy. Kuper rudobrązowy. Pokrywy skrzydłowe czarniawe z płowymi obrzeżeniami, które cechuje jaśniejsza barwa tuż po pierzeniu. Czarne lotki posiadają rude nasady. Ogon stopniowany, sterówki mają sztywne stosiny. Promyki na końcu sterówki stają się zredukowane, co sprawia wrażenie ostro zakończonego pióra. Chorągiewki czarniawe, nasady rude z wyjątkiem centralnej pary. Gardło białawe, na piersi i brzuchu przechodzi w płowobrązowy kolor o rudym odcieniu. Boki i pokrywy podogonowe rude. Tęczówka brązowa. Górna szczęka rogowobrązowa do rogowożółtej, nawet białawej – przyczyny takich różnic nie są znane.