Symboliczne, rejestr symboliczny, porządek symboliczny (, ) – jedno z kluczowych pojęć w teorii francuskiego psychoanalityka Jacques’a Lacana, używane na określenie jednego z trzech – obok Realnego i Wyobrażeniowego – porządków ludzkiego istnienia i postrzegania. W najprostszej definicji oznacza pewien porządek zjawisk, które mają strukturę przypominającą strukturę języka.
Narodziny pojęcia Koncepcja trzech porządków wyłoniła się z wcześniejszych rozważań Lacana, między innymi z jego teorii fazy lustra (fr. stade du miroir). Według pierwotnych założeń, które Lacan przedstawił w 1936 r. podczas kongresu w Marienbadzie, jest to faza rozwoju, następująca między szóstym a osiemnastym miesiącem życia. Dzięki przejściu fazy lustra dziecko przestaje postrzegać siebie jako część matki i interpretować części swojego ciała jako rozproszone elementy, a zamiast tego w wyniku autoidentyfikacji ze swoim obrazem zaczyna widzieć się jako odrębną istotę.