Istotne jest rozróżnienie „Innego” pisanego wielką literą od „innego” zapisywanego literą małą. Ten pierwszy jest właśnie Wielkim Innym, symboliczną figurą. „Mały inny” natomiast jest innym rozumianym jako drugi podmiot - w fazie lustra dziecko zaczyna postrzegać siebie jako całość przede wszystkim poprzez odróżnienie siebie od świata zewnętrznego oraz osób go zapełniających. „Mały inny” związany jest także z triadą ja – obiekt – inny: na pewnym etapie rozwoju dziecko zaczyna pożądać obiektu, który posiada inny i próbuje go zdobyć albo poprzez utożsamienie się z tym innym (na przykład kiedy po uderzeniu kogoś mówi, że to ten ktoś je uderzył), albo poprzez reakcję agresywną.
Rola Symbolicznego w terapii Lacan przyznaje Symbolicznemu szczególną rolę w terapii psychonalitycznej. Ma ono pomóc podmiotowi w scaleniu swojego własnego obrazu poprzez rozpoznanie różnicy między tym, jak sam siebie określa w wyobrażeniowym a miejscem w sieci znaczeń, w którym umieszcza go Symboliczne.