Rządy Dariusza Meda Przez rok od podboju Babilonu Cyrus II pozwolił na formalne istnienie królestwa pod władzą króla-wasala. Wydaje się, że pozostawił nienaruszonym jego strukturę społeczną. Urzędy przeważnie były obsadzane Babilończykami, a kapłanom pozwolono na sprawowanie dotychczasowych kultów religijnych. Brak niemniej jednoznacznych źródeł, by z pewnością potwierdzić te przypuszczenia. Kronika Nabonida, wzmiankująca o mianowaniu przez Gubaru lokalnych władców i urzędników, nie stoi w sprzeczności z przekazem Księgi Daniela (Dn 6:2), według której Dariusz Med powołał stu dwudziestu satrapów i trzech książąt, choć z drugiej strony przekaż wydaje się wyolbrzymiać liczbę powołanych urzędników. Na niewielkim obszarze podbitej Babilonii nie było potrzeby tak rozbudowanego aparatu władzy. Dodatkowo Księga Daniela wskazuje na zależność Dariusza Meda od Cyrusa II. Z fragmentu wynika, że prawo perskie i medyjskie nie rozpowszechniało się na Babilonię. Jednocześnie widać, że prawo zwierzchnika było respektowane i cieszyło się w państwie dużym autorytetem, co potwierdza dodatkowo Dn 6:16.