W 1949 został etatowym pracownikiem aparatu PZPR (początkowo – do 1950 – jako instruktor Wydziału Ekonomicznego Komitetu Wojewódzkiego w Poznaniu).

Po utworzeniu województwa zielonogórskiego został zastępcą kierownika, a w latach 1953–1957 był kierownikiem Wydziału Ekonomicznego KW PZPR w Zielonej Górze. W 1955 ukończył studia dyplomowe w trybie zaocznym w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. W 1957 został sekretarzem KW PZPR w Poznaniu (był nim do 1960) i został członkiem egzekutywy KW (którym był do 1978). W latach 1960–1964 pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Miejskiego PZPR w Poznaniu. W 1964 uzyskał na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu dyplom magistra prawa. Od 1965 do końca 1971 był sekretarzem KW PZPR w Poznaniu ds. budownictwa i gospodarki komunalnej.

Przysłużył się rozwojowi budownictwa mieszkaniowego w Poznaniu. W 1969 został radnym Rady Narodowej miasta Poznania oraz członkiem Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. W latach 1972–1976 pełnił mandat posła na Sejm PRL VI kadencji. W 1972 został także przewodniczącym Wojewódzkiej Rady Związków Zawodowych. Był także członkiem prezydium Centralnej Rady Związków Zawodowych.

Zmarł w Poznaniu 2 lipca 1978 i został pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Junikowskim.